Tut ellerimi n'olur

Gecenin kaçı bilmiyorum.
Yine sayıklıyorum aynı heceyi,
yine tüm vücuduma sürüyorum geceyi,
duvarlara serkeşliğimi çiziyorum.
Sen benden bîhaber, ben benden aciz
duy artık sesimi kendimi ihbar ediyorum.
Sen yanıma gelmezsen de olur sevdiğim,
tut ellerimi n'olur yanına geliyorum

Gecenin kaçı bilmiyorum.
Sensizlikten yorgun cümlelerim,
yetmiyor hayalin sancılarımı dindirmeye
karanlık heryer, karanlık herşey
şu birkaç ateş böceği de olmasa...
Mumdan kağıtlarıma ismini yazıyorum
eriyor, akıyor içime hasretliğin,
kalemimin cızırtısı yüreğimin ta derininde,
tut ellerimi n'olur karanlıktan korkuyorum.

Gecenin kaçı bilmiyorum.
Kirpiklerimden düşüyorsun katre katre,
yüzümde iz bırakıyorsun ince ince,
inci inci dökülüyorsun avuçlarıma,
can oluyorsun, cansız bedenime.
Ne bedbaht ki ÅŸu ellerim deÄŸmedi ellerine,
dökülmedi günahlarım parmaklarımın arasından,
şelaler dökülüyor aklımın en ücralarından
yanıyor, tutuşuyor en kor alevler dudaklarımda,
tut ellerimi n'olur yokluğunda üşüyorum.

İlyas Uçar - Evvâh - Ebu Rudeyha
16.07.2009 - 23.55

Yorumlar (37)

Bu içeriğe ait yorumları masaüstüne alabilirsiniz

Yorumları Göster/Gizle