Kınası ellerimde hala...
Yokluğunda gidilen her mekan küskün,
bakışlar düşman,
inadına sanki hançervâri.
N'olur bir ses ver,
mahkum etme beni yalnızlığa,
metruk hayallerle sarmaÅŸ dolaÅŸ
meczûb etme beni,
tut elimi, salıverme karanlığa.

Kelimeler tedirgin bir araya gelmekten,
gözyaşlarım sel olur akıp giderken.
Bir yed-i beyzâ lazım zifiri dünyama
öyle cesur, öyle güçlü
inadına herşey üstüme gelirken.
Ateşinle yandım ne ola
yakar mı hiç artık mâric u nâr
sen anlasan da olur anlamasan da
bir yürek emanettir sana artık yar.

Bazen müşevveştir bu garip halim,
anlamıydın oysa, kurduğum hayalin.
Esefle bakıyorum bazen hayata,
keşke demiyorum, yok ki mecâlim.
N'olur duy artık, burdayım işte
avundum çoğu kez kurduğum düşle
tesellim yok,
bitik bir haldeyim,
kalmadı artık hiçbir serrişte.

İlyas Uçar - Evvâh - Ebu Rudeyha
24.08.2008 - 11:15

Yorumlar (0)

Bu içeriğe ait yorumları masaüstüne alabilirsiniz

Yorumları Göster/Gizle