Hüzünle(ni)rim

Ağlıyorum
umrumda değil hiçbirşey
yokluğuna yandığımın yokluğu
bir ayna
ve bir gözyaşı
düşünce harbinde yaralı
yüreğim
nakşetmiş hüzün en tatlı halini
süzülüp akarken
al al yanaktan.
Ses ver ne hakkın var
ses ver nerdesin ey
saplanan, saklanan
kendini yasaklayan
ruhumu okÅŸayan ey
kırıkların batıyor
acıtıyor canımı.

Hangi can
ödeyecek bu bedeli
dönüşü var mı
yakmadık mı gemileri
yazdığım
çizdiğim
bittiÄŸim
her kelime tutsun yakandan
anlamazsan beni.
Gökkube ağlasın halime
sırdaşım hüzün
silsin akan her yaşımı
vursun başımı
ÅŸikayet edersem.

Anlayamıyorum
anlatamıyorum bazen
düşüncelerim,
düşler ülkesinde
düştüm peşine yalnızlığımın
hallenirken halimle
içleniyorum
bir ah çekiyorum derinden
neden?
sana mı kaldı bu yük
olmaz olamaz
çünkü oldukça büyük.

İlyas Uçar - Evvâh - Ebu Rudeyha
22.07.2008 - 20:15

Yorumlar (2)

Bu içeriğe ait yorumları masaüstüne alabilirsiniz

Yorumları Göster/Gizle